Daar ontmoette hij een oude man, Liu Duzhou die hem vrijwillig aanbod hem te verzorgen. De oude man was, toen hij 29 was ook heel zwaar ziek geweest maar had toen ook een man leren kennen die hem een behandeling had geleerd waardoor hij genas. Daarom behandelde hij daar nu andere mensen mee.
De oude man kende niets van geneeskunde en behandelde alleen zoals hij het van zijn meester had geleerd. Er werden geen medicijnen toegediend, noch injecties gegeven. De patiënt moest gaan zitten of liggen en op de oude man zijn instructies ademhalingoefeningen doen. De belangrijkste vereiste was om de geest tot rust te brengen. Hij was ervan overtuigd dat de behandeling werkte, omdat Boeddha tot de mens kwam en hem zijn vitale energie teruggaf.
Liu Guizhen geloofde er allemaal niet veel van, doch zijn wil om te leven deed hem toch gehoorzamen aan de man. Na een halve maand oefenen waren zal zijn symptomen verdwenen en was hij in staat om rechtop te zitten. Na een maand was zijn eetlust merkelijk verbeterd en kon hij rondwandelen. Na honderd dagen was hij volledig genezen en had 20 kg aan gewicht bijgewonnen.
Zijn collega's zagen dat als een echt mirakel en raadden hem, na het horen van zijn verhaal, om zelf de methode te leren en anderen ermee te helpen. Na lang aandringen aanvaardde de oude man hem tot leerling.
De behandeling van de oude man was een vorm van recuperatie qi gong.
Na de installatie van het nieuwe China werd hij zelf een bekwaam qi gong meester en verzamelde de belangrijkste dingen die hij geleerd had tot een "qi gong therapie" en stichtte een qi gong sanatorium.
Er bestaan van voorbeelden van qi gong meesters die blijkbaar over een heel bijzonder vermogen bleken te beschikken, maar die in feite alleen qi gong gebruikten. Zo was er Yan Xin die duizenden mensen genas met qi gong. Vele mensen begrepen dat niet en verdachten hem van tovenarij. In zoverre dat er zelfs een officieel onderzoek kwam.
Een test werd voorgesteld. De officiële waarnemer ging met zijn gezicht naar een muur staan, met Yan Xin op 5 meter achter hem. Yan bracht zijn rechterarm omhoog en duwde zijn hand naar voor. De waarnemer vloog met een kracht alsof iemand hem een geweldige duw gaf, tegen de muur aan. Yan trok zijn hand terug en de waarnemer zette snel een paar stappen terug, doch Yan herhaalde zijn beweging en de man vloog opnieuw tegen de muur aan. Na verschillende keren riep deze uit om te stoppen. Hij was overtuigd.
De bekende qi gong meester Huan Xiaokuan werd beloond voor zijn werk met de titel van professor bij een instituut voor traditionele Chinese geneeskunde. Hem werd ooit gevraagd waarom zijn behandelingen zo effectief waren en wat hij juist deed.
Op de eerste vraag waarom zijn patiënten soms onvrijwillige bewegingen maakten, synchroon met zijn acties tijdens de behandeling antwoordde hij dat dit simpelweg het gevolg was van de externe qi die hij uitzond. Wetenschappelijke onderzoekers hebben waarnemingen verricht op deze externe qi met moderne apparatuur en vastgesteld dat bij het uitzenden van de externe qi er vanuit mijn handen en ogen ontladingen waren van infrarode elektromagnetische golven, ladingen van statische elektriciteit en onhoorbare geluidsgolven.
Verder beschreef hij dat hij bij een behandeling geen controle uitoefende op de qi van de patiënt maar dat hij externe qi zendt met de bedoeling om blokkades in de meridianen van de patiënt op te heffen. Iedere van de hierboven genoemde vormen van energie kan de bloedcirculatie in het lichaam bevorderen als ze op het lichaam van de patiënt toegepast worden en zodoende een ziekte genezen.
Hier volgen enkele statistische gegevens over de behandelingen van dr. Huang.
Dertig gevallen van verlamming werden behandeld, waaronder 11 die hemiplegia (halfzijdige verlamming) hadden ten gevolge van een cerebrovasculaire beroerte en twee met een hemiplegia als gevolg van een hersentrauma. Zeventien hadden een paraplegia tengevolge van een ruggegraadfractuur. In zes gevallen werd een excellent effect bereikt met functioneel herstel en een sterke verbetering in veertien gevallen. De totale effectiviteit ratio was 66,6 %
Dertig gevallen van neurastenia, waaronder tweeëntwintig mannen en acht vrouwen met een leeftijd tussen tweeënvijftig en tweeënzeventig jaar, met een ziektegeschiedenis van twee tot zevenentwintig jaar. Negentien patiënten konden slechts 2 tot 3 uur per nacht slapen en elf tussen 4 en 5 uur. Na behandeling konden 14 onder hen tussen de 5 à 6 uur slapen en zestien patiënten tussen de 6 en 7 uur. Voor de behandeling hadden zes patiënten last van hevige hoofdpijn, tien hadden gemiddelde hoofdpijn en veertien een beetje. Na de behandeling verdween de hoofdpijn in twintig percent van de gevallen, was merkelijk verlicht in acht gevallen en in twee gevallen was er geen enkele verandering. De totale effectiviteit ratio was 82 %.
Bij éénendertig teenagers werd myopia behandeld, vijftien jongens en zestien meisjes van een leeftijd tussen elf en zeventeen jaar. Het verloop van de ziekte liep over zes maanden in vier gevallen, zeven maand tot twee jaar in twaalf gevallen en meer dan twee jaar in twaalf gevallen. Na de behandeling was de gezichtsscherpte verhoogd van 0.1 tot 0.5. De totale effectiviteit ratio was 90.3 % met een zeer goed effect ratio van 70 %.
Gi gong acupressuur (shiatsu) werd toegepast in veertig gevallen om pijn te verminderen, met een effectiviteit ratio van 95 %.









