Qi Gong geschiedenis                 

Op triptieken gemaakt tijdens de Zhou dynastie, zo'n drieduizend jaar geleden wordt reeds melding gemaakt van qi gong. Doch er bestaan goede indicaties dat zelfs tienduizend jaar geleden mensen in China reeds oefeningen deden die we als qi gong zouden kunnen bestempelen. Al leek het toen meer op een vorm van dansen.

Een van de eerste echte geschriften over qi gong dateren van de periode 770-476 v.C. en zijn van de hand van Lao Tse.

De filosoof die mede aan de basis lag van het taoïsme. Het oudste boek welke de historie van qi gong beschreef, was het Lu Shi Chun Qiu en werd geschreven in 230 v.C.

In dit boek is sprake van een clan, de taotang, die in kleine gemeenschappen leefde. In die tijd hadden zij af te rekenen met lange perioden van vochtig weer en overstromingen. Wat voor gevolg had dat zij veel last hadden van gewrichtspijnen als gevolg van peesspanning, pees- en spierontstekingen te wijten aan de stagnatie van qi en bloed in het lichaam.

Om dat te verhelpen dansten zij om het stromen van qi en bloed te bevorderen.

Interessant is dat temidden van de grote variëteit aan qi gong vormen die heden ten dage beschreven zijn, er nog steeds een soort dynamische qi gong bestaat die zich onderscheidt door zachte, waardige bewegingen en gebaren, net zoals bij het dansen. In oudere tijden noemde men qi gong "dao yin tu na", waarbij 'dao yin' wil zeggen: "de stroom van qi sturen" en 'tu na', "ademen". Qi gong werd derhalve ontwikkeld vanuit de strijd van de mens tegen de elementen en de ziekten.

In de periode van 475-221 v.C schreef de gele Keizer Huang Di zijn boek Nei Jing, wat nog steeds geldt als het oudste klassieke werk over interne geneeskunde dat in China werd teruggevonden. Hierin is qi gong beschreven als een belangrijk middel tegen ziekte en als bescherming van de gezondheid.

Hua Tuo (? - 208) was een uitstekend chirurg uit de latere periode van de Han dynastie. Als bedreven qi gong meester werkte hij de oefeningen uit van de vijf dieren, bestemt voor fysieke training.

Op de Dodecahedron in China zijn 45 inscripties gevonden die als volgt vertaald kunnen worden: "Haal diep adem en leidt de qi naar beneden voor fixatie en consolidatie. Adem dan uit als een plant die begint te botten en opgroeit. Zodoende gaat de qi op en af zoals de hemel en de aarde dat doen, conform de wetten van het leven; anders zal de dood optreden."

Deze inscriptie was een gewone manier om een diepe ademhaling te bekomen, zoals deze vandaag nog in de statische vormen van qi gong voortkomt. Ze legt de kernpunten uit evenals de functie en de theorie van deze soort statische qi gong.

Dat qi gong reeds goed ontwikkeld was voor de Han dynastie bewijzen rollen zijden perkament die in 1973 gevonden werden in het nr 3 Han graf in Mawangdui bij Changsha in de Hunan Provincie. Hierop staat beschreven hoe men ziekten kan genezen door sturen van ademhaling en qi. Eén ervan is de behandeling genaamd : "voeding uit de lucht in plaats vanuit eten".

Daarnaast was er ook een atlas met 44 gekleurde tekeningen met onderschriften die verschillende bewegingen van het lichaam aangeeft. Er staan tekeningen in over ziekten en symptomen zoals pijn in de knie, artritis, doofheid enz, behandeld met verschillende soorten dao yin. 

Andere tekeningen gaan over verschillende dierfiguren die de bewegingen imiteren van o.a. de beer, de draak, de wolf, de kraanvogel en de valk, allemaal bedoelt om de gewrichten los te maken. Ook staan er tekeningen in die aangeven hoe men qi kan sturen door de gedachten, de ademhaling, bewegen van de gewrichten en praten.