Qi Gong versus Tai Chi

Qi Gong is relatief onbekend, zeker in onze streken. Er zijn niet zoveel meesters en dus weinig mogelijkheden tot leren en oefenen.

Tai Chi daarentegen kent haast iedereen en kan je in bijna ieder dorp beoefenen. 

Toch zijn Tai Chi en Qi Gong zeer nauw met elkaar verbonden. Meer zelfs, Tai Chi is ontstaat uit Qi Gong.  

Terwijl Qi Gong meer dan 5000 jaar voor Christus in China tot ontwikkeling kwam, werden de grondslagen van het Tai Chi gelegd in het China van de 13e eeuw na Christus.

De acupunctuurmeester Chang San Feng legde er de grondslagen van door middel van zijn Hao Chuan of loose boxing, wat tevens de oorsprong van Dim Mak was. Hao Chuan was gebaseerd op het gebruik van Fa Jin, de martiale variante op het Qi Gong. 

Om een goed Tai Chi beoefenaar te worden zou men het Qi Gong meester moeten zijn, vermits dit de basis is.

In het praktijk ligt het verschil tussen Tai Chi en Qi Gong vooral in de uitvoering. Tai Chi is meer een oefenvorm waarbij verschillende bewegingen achter elkaar uitgevoerd worden en dus elke beweging maar één keer gedaan wordt. 

Bij Qi Gong gaat het om los staande oefeningen die ieder verschillende keren achter elkaar gedaan worden, zodat ze sneller aan te leren vallen en vlugger resultaat opleveren. Uiteraard kunnen die verschillende oefeningen ook achter elkaar gedaan worden zodat het een vorm wordt, zoals bij de 18 vorm. 

Door de aard van de oefeningen zijn zowel Tai Chi als Qi Gong voor iedereen geschikt, ook voor oudere en minder fitte mensen. Bij het Daochi Center hebben we zelfs Qi Gong voor rolstoelgebruikers.